Είμαστε περήφανοι Έλληνες γιατί...
-οι καλοκαιρινές διακοπές είναι κοντά και που να τρέχουμε τώρα!
-Η νύχτα μας δεν τελειώνει στις 10.30 όπως στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις, αλλά ξεκινά στις 9! Όταν όλη η Ευρώπη πάει για ύπνο, εμείς φτιάχνουμε το μαλλί (ή το ξυρίζουμε όσοι δεν έχουμε πολλά) και ετοιμαζόμαστε για να ξεπορτίσουμε. Για αυτό και την άλλη μέρα στη δουλειά δεν επικοινωνούμε τις δυο τρεις πρώτες ώρες…Αλλά γι’αυτό δουλεύουμε περισσότερο από οκτώ ώρες: Για να έχουμε χρόνο και να μπορούμε να ισιώνουμε.
-Έχουμε την καψούρα στο αίμα μας. Πεθαίνουμε για έναν μεγάλο έρωτα και έναν μεγάλο χωρισμό. Άλλωστε αυτό είναι το νόημα. Όχι όλα τα άλλα…
-Δεν χρησιμοποιούμε μεζούρα για να βάλουμε τα ποτά μας, λες και θα πέσει έξω το μαγαζί αν βάλουμε λίγο παραπάνω ποτό στον πελάτη. Ξέρουμε ότι όσο περισσότερο του βάλουμε, όσα σφηνάκια τον κεράσουμε, τόσο μεγαλύτερο λογαριασμό θα κάνει.
-Και δεν πλήττουμε ποτέ. Παρότι μια σταλιά, δεν έχουμε ένα Soho, έχουμε περισσότερα. Βασικά όσα χρειάζεται για να μη βαρεθούμε. Ψυρρή, μετά Γκάζι, μετα Καρύτση και βλέπουμε..Ακολουθούν κι άλλα!
-Και αν μας κόψει η πείνα, η ώρα δεν παίζει κανένα ρόλο. Στιφάδο και γίδα βραστή στις 5 το πρωί δεν βρίσκεις πουθενά…Δεν είμαστε οι πιο fit ράτσα του πλανήτη, αλλά στο καλό φαϊ είμαστε πολύ μπροστά.
-Και δεν είναι μόνο αυτά που έφτιαξαν οι πρόγονοί μας. Αξιωθήκαμε και κάναμε μετρό! Ίσως το πιο ουσιαστικό πράγμα που κάναμε στις σύγχρονες δημιουργίες μας. Απολαύστε το, γιατί είναι μια σπάνια στιγμή που η δημιουργικότητά μας είχε χρηστική αξία.
-Δώσε μας διασκέδαση και νταβαντούρι και την ψυχή μας πάρε. Το περασμένο Σάββατο το Θέατρο Βράχων ήταν κατάμεστο για τους Thievery Corporation, το Terravibe Park επίσης για τη συναυλία του Bob Dylan, ενώ πιο μετά γινόταν το… αδιαχώρητο κι στον Κιάμο! Παίζουμε σε όλα τα ταμπλό. Και με αξιοζήλευτη επιτυχία.
-Η απαγόρευση του τσιγάρου απλά δεν προέκυψε. Δεν είμαστε εναντίον, καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να γίνει, αλλά το γεγονός ότι θα μας πάρει καμιά πενταετία αυτό που σε όλη την Ευρώπη πέτυχαν σε δύο μήνες καταδεικνύει ότι δεν είμαστε και οι πιο εύκολοι του κόσμου.
-Κάνουμε Ολυμπιακούς Αγώνες που μένουν στην Ιστορία. Μπορεί να μπήκαμε μέσα και ακόμη να κλαίμε τα λεφτά, αλλά η διοργάνωση έγραψε!
-Το καλοκαίρι μας διαρκεί εννέα μήνες, το μπουφάν χρειάζεται για δέκα-δεκαπέντε μέρες τον χειμώνα και δεν θυμόμαστε την τελευταία φορά που βάλαμε μάλλινο ρούχο… Αν θέλαμε χειμωνιάτικα θα ζούσαμε στην Ισλανδία, αλλά εμείς ζούμε εδώ. Και εδώ είναι καλοκαίρι! Η θάλασσα βρίσκεται στα πόδια μας. Το ιώδιο μας καθαρίζει το κεφάλι και τον θεσμό των μπάνιων του λαού τον διαφυλλάτουμε ως κόρη οφθαλμού. Και καλά κάνουμε…
-Το χαμόγελό μας είναι αυθόρμητο. Δεν είναι συχνό μεν, αλλά δεν είναι και από υποχρέωση και είναι πάντοτε φωτεινό… Δεν είμαστε από εκείνους που το πρωί λένε καλημέρα, γιατί το πρωί δεν είναι το θέμα μας.
-Σε όποιο σημείο κι αν βρισκόμαστε, κοιτάμε την Ακρόπολη για να προσανατολιστούμε. Είναι η πυξίδα μας, το παρελυόν μας, είναι η επαφή μας που καθορίζει και υπενθυμίζει ποιοι είμαστε και από πού προερχόμαστε.
-Ο ήλιος μας είναι μυθικός, Όνειρο του κάθε Ευρωπαίου που τον βλέπει μόσο σε καρτ ποστάλ. Μπορεί τελευταία να την είδαμε και να ανεβάσαμε τις τιμές μας ώς εκεί που δεν παίρνει και απέναντι οι Τούρκοι να πουλάνε το ίδιο καλοκαιρινό όνειρο πιο φθηνά, αλλά άλλο παράλια κι άλλο νησιά. Μην τα ισοπεδώνουμε και όλα. Come to Greece για να τη βρεις…
-Διαχωρίζουμε τον έρωτα από την αγάπη, έννοιες που μπορούμε να περιγράψουμε με πολλές λέξεις, όταν οι άλλοι χρησιμοποιούν μόνο μία… Τόσο ξέρουν, τόσες λέξεις χρησιμοποιούν.
-Η (αυτο)καταστροφή είναι στο DNA μας, όσο και η ανάκαμψη. Είμαστε λαός που έχει την επιβίωση στο αίμα του. Όσο πιό μεγάλη η πτώση μας, τόσο εντυπωσιακή η επιστροφή μας, αφού ο εγωισμός μας δεν σηκώνει πολλές, πιο πολλές κακουχίες.
-Έχουμε από τα καλύτερα τοπία του πλανήτη, τόσο σε θάλασσες όσο και σε βουνά. Κι όμως, είναι παράνομο να πάρεις τη σκηνή σου και να κοιμηθείς σε μια παραλία! Για κάποιο περίεργο λόγο τον οποίο αγνοώ…
-Ζούμε για το σήμερα και αυτό πληρώνουμε και στην οικονομία μας. Το περασμένο τριήμερο η Μύκονος βούλιαξε από τον κόσμο, αφού μπορεί λεφτά να μην έχουμε, αλλά τις διακοπές μας δεν τις χαρίζουμε για κανένα λόγο.
-Διαθέτουμε το σύνδρομο του ήρωα. Λογικό, αφού δεν έχουμε κανέναν προγραμματισμό. Καλώς ή κακώς, μας ξεχωρίζει και μας διαφοροποιεί. Δεν κάνουμε ποτέ τίποτα σήμερα που μπορεί να γίνει και αύριο. Άλλωστε αν τελειώναμε τα πάντα σήμερα, τι θα κάναμε αύριο;
-Είμαστε οι μόνοι που ξεκινάμε το μεσημ΄ρι για καφεδάκι και καταλήγουμε να πίνουμε ούζο μέχρι πρωίας.
-“λουλουδοπόλεμος” δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα.
Είμαστε περήφανοι Έλληνες γιατί “Οι Έλληνες δεν πολεμούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες” (Winston Churchill,1941)
-από τη FAQ του Ελευθέριου Χαραλαμπόπουλου
No comments:
Post a Comment