Δύο φίλοι περπατούν στην έρημο. Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας απ’ τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. Αυτός, χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο: Σήμερα ο καλύτερός μου φίλος με χαστούκισε.
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε. Όταν συνήλθε έγραψε σε μιά πέτρα: Σήμερα ο καλύτερος μου φίλος μου έσωσε τη ζωή.
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στην συνέχεια του είχε σώσει τη ζωή τον ρώτησε: Όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.Γιατί?
Κι ο άλλος απάντησε:” Όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγγνώμης μπορούν να σβήσουν. Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα όπου κανένας άνεμος δε μπορεί να το σβήσει.”
No comments:
Post a Comment